Uwaga!
Przeglądasz stronę archiwalną gimnazjum. Nie będzie ona aktualizowana. Aby zobaczyć najnowsze informacje, wejdź na stronę Szkoły Podstawowej nr 6 w Rawiczu.

Nasz Patron

Adam Olbracht Przyjma - Przyjemski

   Koronny Polski pierwszy oboźny, kasztelan gnieźnieński, hrabia na Miejskiej Górce,  baron z Osiecznej, dziedzic Sierakowa, Masłowa, Szymanowa, Dębna i wielu innych folwarków herbu Rawicz ( Panna na niedźwiedziu )  żył w latach ok. 1590 - 1644. 

   Syn Andrzeja i Katarzyny Leszczyńskiej. W wieku dojrzałym brał aktywny udział w życiu politycznym ówczesnej Polski. Pełniąc funkcję oboźnego koronnego uczestniczył w walkach ze Szwecją, o Inflanty, Prusy Królewskie i okolice ujścia Wisły. Pełnił obowiązki kasztelana gnieźnieńskiego brał udział w pracach senatu Rzeczypospolitej. 

  Dziedzic Osiecznej k/Leszna oraz kilkunastu wsi w okolicach Sierakowa. Będąc sam katolikiem, osiedlał w swoich dobrach protestantów, opuszczających  Śląsk i Czechy w konsekwencji wojny 30-letniej. Dla nich na gruntach należących do wsi Sierakowo założył w 1638r. na tzw. "surowym korzeniu", obdarzone przywilejami królewskimi miasto Rawicz, fundując m.in. świątynię protestancką i udostępniając mieszczanom działki pod budowę oraz materiał do postawienia domostw i miejsc pracy.

    Był również fundatorem klasztorów franciszkańskich na Goruszkach w Miejskiej Górce oraz Osiecznej . Dwukrotnie żenił się w roku 1618 z Zofią Grzymułtowską a po jej śmierci (1620rok) z Anną Grudzińską , z którą miał córkę Zofię Teresę . Po swojej śmierci w 1644r. pochowany został w kościele parafialnym w Osiecznej, gdzie do dziś znajduje się poświęcone mu skromne epitafium.

 Piękny jego portret warto zobaczyć wśród licznych eksponatów w Muzeum Ziemi Rawickiej. Oto on :

     Król Władysław IV, w podpisanym w roku 1638 edykcie lokacyjnym dla miasta Rawicza , w stosunku do Przyjemskiego użył słów:

    "Kiedy przeto szlachetnie urodzony  Adam Olbracht Przyjma-Przyjemski, oboźny koronny, mąż tak z powodu świetności rodu i wybitnych zalet umysłu i serca, jak i z powodu zasług swoich przodków względem naszego najjaśniejszego domu i Rzeczypospolitej ... nam nadzwyczaj drogi, postanowił (od samego gruntu) założyć i wybudować miasto na gruncie swoim dziedzicznym w pobliżu swojej wsi Sierakowo i nazwać je od imienia herbu swego rodu Rawicz i  żądał na to naszej zgody: My jak i przy każdej innej sposobności ... tak i obecnej jego prośbie jesteśmy przychylni i dajemy nasze pozwolenie na założenie wyżej wymienionego miasta tym naszym pismem".